పనిదొంగల పరాకాష్ఠ

సహజంగా పనిదొంగలను మనము ఇండ్లలోనే తయారుచేస్తాము.అది ముమ్మాటికీ నిజం.చాలాసార్లు అతి ప్రేమతో,అంతా మనవాళ్ళే కదా అనుకుంటూ.ఆఖరికి వాళ్ళు కొరకరాని కొయ్యలు అవుతారు. చిన్న పని చెప్తే చేయడం నామోషీ అనుకుంటారు.సరే అని పెద్దపని చెబితే ....అస్సలు నేను ఉండాలనా,ఊడాలనా..ఇంత పెద్ద పనులు నేను ఎక్కడ చేస్తాను అని అంటారు.ఇంక బాగా ఆలోచించి,ఒక మోస్తరు పెద్ద పని చెప్తాము.నీవు ఆ పని గురించి మరిచి పో.అయిపోయింది అనుకో అని భరోసా ఇస్తారు.ఇన్నాళ్ళకు మనవాళ్ళు పనిమంతులు అవుతున్నారు అని మురిసిపోతాము.ఆ రోజు రానే వస్తుంది,పోనూ పోతుంది.షరా మామూలే!పని మటుకు కాదు.ఏంది అని అడిగేలోపలే తమను తాము తిట్టుకుంటారు.నావల్ల నీకు ఏమీ లాభం లేదని వాపోతారు.కనీసం తిట్టి,ఆక్రోశం తగ్గించుకునే అవకాశం కూడా ఇవ్వరు. లేదా...ఎన్టీఆర్ సినిమా విడుదల.ఎంత మంది టిక్కెట్లు దొరక వెనక్కి వెళ్ళిపోయారో తెలుసా!నేను తెలివిగా క్యూలో వాళ్ళ భుజాలమీద నడిచివెళ్ళి టికెట్టు సంపాదించాను.ఒళ్ళు హూనమైపోయింది అని సెలవిస్తారు. కొంత మంది ఉంటారు.రావడం రావడం ఏదో ఒక పనిలోకి దూరిపోతుంటారు.వీళ్ళు మటుతు తలపైన తుపాకీ పెట్టి బెదిరించినా తొణకరు,బెణకరు.నీ ఇష్టం వచ్చింది చేసుకో!నేను మాత్రం కదలను అని కూర్చుంటారు. వీళ్ళకి ఇంకో ప్రతిభ కూడా ఉంటుంది.నేను నీ కంటికి అసలు ఆనను.నాకు పనులు చెప్పనే చెప్పరు.చెబితేకదా ఎవరైనా నేర్చుకునేది అని మనపైనే నిందలూ,నిష్టూరాలు. అలకలకైతే ఇంక కొరవే ఉండదు. మనకు పోను పోనూ ఎంత విసుగు పుడుతుందంటే...ఇంకో రెండు నిముషాల్లో ప్రాణం పోయేటట్లు ఉంది అన్నామే అనుకో....కాళ్ళకి,వ్రేళ్ళకీ తాళ్ళప కట్టుకుని పడుకో.ఆ పనికి మాలిన పనులు అన్నీ చేయలేను,నా వల్లకాదు అని అంటారేమో అని.