అత్యద్భుతం అగ్నిపర్వతం!

నిన్న పిల్లలు హవాయిలోని బిగ్ ఐలాండులోని అగ్ని పర్వతం దగ్గరకు తీసుకెళ్ళారు.వెళ్ళే దారి అంతా గడ్డలు కట్టిన లావా రాళ్ళు.మేమున్న చోటి నుంచి సుమారు మూడు గంటల ప్రయాణం.1974 లో ఒకసారి ఎరప్ట్ అయిందట!దానికి సంబంధించిన లావా అది.అక్కడ అంతా అక్కడక్కడ పొగలు వస్తూ ఉన్నాయి.నాకు అయితే సల్ఫర్ వాసన తెలియలేదు కానీ సన్నగా వస్తుంది అన్నారు పిల్లలు.స్టీమ్ వెంట్ అని అక్కడక్కడ పొగలు.దగ్గరికి పోతే కొలిమి దగ్గర మనం మొహం పెట్టినట్లు ఆవిరులు! లావా ట్యూబు అనే చోటికి వెళ్ళాము.అక్కడ నుంచి అంతకు ముందు లావా బయటకు తన్నుకు వచ్చిన టన్నెల్.లోపలకు వెళ్ళి చూసాము.నిన్న పౌర్ణమి.సాయంత్రానికి అసలు వాల్కనో దగ్గరకు వెళ్ళాము.ఎంత పెద్ద క్రేటరో!రెండు రోజుల ముందే లావా బయటకు ఎగిసిందట!పొగలు వస్తున్నాయి.చీకటి పడేదాకా ఉన్నాము.ఒక తట్టు ఆకాశంలో పున్నమి చంద్రుడు.ఇంకో తట్టు ఆ అగ్ని పర్వతం నుంచి మంటలు ఎగబాకడం!రెండు కళ్ళు చాలలేదు ఆ అద్భుతమయిన దృశ్యం చూసేదానికి.ఆ క్రేటరు లో మోల్టెన్ లావా!నిజంగా జీవితం ధన్యమనిపించింది.ఒక లైవ్ వాల్కనో చూస్తాను అని ఎప్పుడూ కలగన లేదు కూడా నేను.ప్రకృతి పరమయిన అద్భుతాలు కదా!మనముందు ఆవిష్కృతము అవడం,పండు వెన్నెలలో ఆఅందాన్ని ఆస్వాదించ గలగడం నిజంగా నా అదృష్టంగా భావిస్తున్నాను.నన్ను ఓపికగా తీసుకెళ్ళి అవన్నీ బిడ్డలు చూపించడం నాకు ఇంకా హాయినీ,సంతోషాన్ని కలగచేస్తున్నది.

స్టూడెంటు ట్రైనీతో సినిమాకు

మా అబ్బాయి నెలల పిల్లవాడు.అత్త బయట ఉంటే బిడ్డను తీసుకోవడం,ఆడించడం చేసేది కాదు.ఓహో!అలాగా!అనుకున్నాను. మా బాంకులో అప్పుడు ఒక అమ్మాయి,పేరు నాగమణి అనుకుంటా,ఉండేది.అప్పట్లో సమ్మర్ వెకేషవ్లో మంచి స్టూడెంట్స్ ఒకరిద్దరిని స్టూడెంటు ట్రైనీస్ గా తీసుకునే వారు.వారిని వాళ్ళ కాలేజీ ప్రిన్సిపల్ రెకమెండ్ చేసేవారు.మంచి స్టూడెంట్స్ కి ఫైనాన్షియల్ బెనిఫిట్,బాంకింగు పైన ఇంటరెస్టు కలిగించేదానికే అనుకుంటాను.ఆ ట్రైనీస్ నిజమయిన ఫైనాన్షియల్ డీలింగ్లు చూడరు.జస్ట్ బాలన్సింగు పనులు,టపాల్ సెక్షన్ లో పనులు చేసేవారు. ఆ అమ్మాయి అక్కా!అక్కా!అంటూ నా చుట్టూరా తిరుగుతుండేది.ఒకసారి అత్త నన్ను బిడ్డను తాకనివ్వదేమో అని ఆ అమ్మాయితో సినిమా ప్రోగ్రాము పెట్టుకుని ఇంటికి వచ్చాను.ఇంటికి రాగానే ముఖం కడుక్కుని,సినిమాకు పోతున్నాను,అత్తా అని చెప్పేసి సినిమాకు వెళ్ళిపోయాను.ఇంటికి రాగానే అత్త వివరించింది.అమ్మాయి!బిడ్డలకు సిడిగా ఉంటుంది అని వేరేవాళ్ళు ఎత్తుకోరు.నీవు కన్న తల్లివి కదా!కాబట్టి నీ బిడ్డను నీవు దగ్గరకు తీసుకోవచ్చు.దానికి ఏమీ మైల ఉండదు అని చెప్పింది.అంత మబ్బు శిఖామణిని నేను.లోకజ్ఞానం శూన్యంగా ఉండేదాన్ని.

తిరుమల కొండ పైన అత్త వంటలు

మా పెళ్ళి అయిన కొత్తల్లో అత్తగారింటి వాళ్ళందరమూ తిరుమల కొండకు వెళ్ళాము.పెద్దత్త,మామ,చిన్నత్త,చిన్నమామ,అందరి పిల్లలు,మా వారు,నేను.దగ్గర దగ్గర పదహైదు మందిమి ఉన్నాము.అక్కడికి వెళ్ళేటప్పటికి సాయంత్రం అయింది.ఇంటి నుంచే వంట సామానులు,గిన్నెలు తీసుకెళ్ళాము.పాపం అత్త వాళ్ళు రూముకు వెళ్ళగానే గోతాలలో సామానులు,పప్పులు,బియ్యాలు బయటకు తీసి కట్టెలు ఏరుకుని,రాళ్ళ పొయ్యి పెట్టి వంటలు మొదలు పెట్టారు.ఆ రోజులలో హోటళ్ళు అంటే పెద్దవాళ్ళు ఇష్ట పడరు కదా!అందులో అత్త వాళ్ళకు మడి,ఆచారాలు ఎక్కువ.అందరమూ ముఖాలు కడుక్కుని ఊరికినే అట్లా తిరిగి వస్తాము అని బయలుదేరాము.మా మరదులు,ఆడబిడ్డ వాళ్ళకు బయటకు వస్తే హోటల్ లో తినాలి అని ఆశ.హోటల్ కనిపించగానే ప్రసదన్నా!ప్రసాదన్నా హోటల్కి పోతాము అని అడిగారు.అమ్మ వాళ్ళు వంట చేస్తున్నారు కదరా రూము దగ్గర అని అన్నాడు.కానీ తమ్ముళ్ళు అడిగితే కాదన లేక లోపలకు తీసుకెళ్ళాడు.ఒకరి తరువాత ఒకరు...మాకు మసాలా దోస కావాలి,పూరీ కావాలి,ఇడ్లీ వడ కావాలి అంటూ పోటీలేసుకుంటూ తిన్నారు.వాళ్ళందరూ తింటుంటే మేమెందుకు గమ్మున ఉంటాము?మేము మా సత్తా కొద్దీ లాగించాము.హోటల్ బయటకు వచ్చిన తరువాత రూముకెళ్ళి ఏమి చెప్పాలని తపన. రూము దగ్గర అత్తావాళ్ళు మాకు పెట్టి తినాలని అన్నమూ,సాంబారు,కూర వేడి వేడిగా చేసి కాచుకుని కూర్చున్నారు.మేము తినేసి వచ్చాము అనగానే భలే బాథ పడ్డారు.వాళ్ళూ అన్ని గంటలు ప్రయాణం చేసారు.అలసట కూడా తీర్చుకోకుండా మా కోసమని అంతేసి వంటలు చేసారు.గుడికి అని వచ్చి చద్దివి రెండో రోజు తినరు కదా!వాళ్ళు తిననివి మాకు పెట్టరు కదా!ఉసూరోమని వాళ్ళు రెండు మెతుకులు నోట్లో వేసుకుని,కానిచ్చారు. అప్పట్లో మాకు అసలు తెలివి లేదు.మన వల్ల ఎదుటి వాళ్ళు ఎంత ఇబ్బంది పడుతున్నారని.ఆ స్పృహే లేనప్పుడు,అది ఎల నివారించగలము? ఇప్పుడు తలచుకుంటే నాకు ఆ తెలివి లేని పనులకు చిన్నతనంగా అనిపిస్తుంది.