మరీ మూడు చుక్కల ముగ్గా?

మాములుగా మనము ఇంటి ముందర చిమ్ముకుని,ముచ్చటగా ముగ్గు వేసుకుంటాము.శుభ్రత,కళగా ఉండాలి అని.కానీ పోను పోనూ అది పోటీ అయిపోతుంది...ప్రక్క వాళ్ళతోటి,ఎదురింటి వీళ్ళతోటి.నాలాంటి వాళ్ళు అసలు మొదటి నుంచీ పోటీలో ఉండరు.ఎందుకంటే మూడు చుక్కల ముగ్గు కంటే పెద్ద ముగ్గు రాదు కాబట్టి.దానికి కూడా పాలుమాలి ఒక నక్షత్రమో లేక ఒక పద్మమో వేసి వచ్చేస్తాను కాబట్టి ఎంత పెద్ద పండగ అయినా! కొంత మంది వాళ్ళ ఇంటి వాకిలే కాకుండా,ప్రక్క ఇంటి వాకిలి కూడా ఎంక్రోచ్ చేస్తూ ఉంటారు ముగ్గుల కోసం.పోను పోనూ అది ఒక తపన లాగా అయిపోతుంది.ఈ రోజు పదహారు చుక్కల ముగ్గు వేసాము,రేపు ఇరవై ఆరు చుక్కల ముగ్గన్నా వేయాలి.అందరూ ఖంగు తినేలా చెయ్యాలని. ఎవరి పిచ్చి వాళ్ళకానందం అనుకో!కానీ మనకు అది ఒక్కటే కాదు కదా పని?పొద్దున లేస్తే సవాలక్ష పనులు ఉంటాయి.గంటలు గంటలు వీథి వాకిట్లో ముగ్గులు వేస్తూ కూర్చుంటే,మిగిలిన పనులు ఎవరు చేస్తారు?ఏదో ఒక కర వేసి ఇంట్లోకి రాకుండా. ఏదో పండగకో,పబ్బానికో మంచిగా,పెద్దగా,ఆకర్షణీయంగా వేస్తే సరిపోతుంది అని నా అభిప్రాయము.ముగ్గు పిండి చేతులో ఉంది కదా అని ముప్పొద్దులూ ముగ్గులు వేస్తూ కూర్చోకుండా ఇంటి ముందర. మనము పండగకో,పబ్బానికో ,శుభకార్యానికో పప్పు,పాయసము,వడలు,పులిహోర చేసుకుంటే బావుంటుంది.అన్నీ వెసులుబాటులో ఉన్నాయి కదా అని రోజూ చేసుకుని,చేసుకున్న పాపానికి తింటూ కూర్చుంటే ఏమవుతుంది?భుక్తాయాసం,భుజగశయనం,బానపొట్ట వేసుకుని,అడుగడుగుకీ బుసలు కొట్టుకుంటూ తిరగాల్సి వస్తుంది. ఇంతకీ నేను చెప్పేది ఏందంటే అతి సర్వత్ర వర్జయేత్ అని మాత్రమే!సమయాన్ని సరిగ్గా,సమయస్పూర్తితో వాడుకోవాలి.సమయపాలన ఉండాలి.ఎంతలో ఉండాలో అంతలో ఉంటూ,ఎంత శ్రమ పడితే చాలో అంతే శ్రమ పడితో శ్రేయస్కరము.ఊళ్ళోవాళ్ళ కోసరము కాకుండా మనకోసం బ్రతికితే చాలు.