పంచవటీ కీ ఛాయా మే హై

పంచవటీ కీ ఛాయా మే హై సుందర్ పర్ణ కుటీర్ బనా। ఇస్కే సమ్ముఖ్ స్వచ్ఛ శిలా పర్ ధీర్ వీర్ నిర్భీక్ బనా॥ జాగ్ రహా యహ్ కౌన్ ధనుర్ధర్ జబ్ కి భువన్ భర్ సోతా హై। భోగీ కుసుమాయుధ్ యోగీ సా బనా దృష్టిగత్ హోతా హై॥ ఎంత బాగుంది కదా ఈ పద్యము చదువుకునేదానికి.వినే దానికి ఇంకా ఇంపుగా ఉంటుంది.చిన్నప్పుడు మా పాఠం.మైథిలీ శరణ్ గుప్త గారి రామ చరిత మానస్ లోది.లక్ష్మణుని వర్ణన.రాముడు,సీత,లక్ష్మణుడు అడవులకు వెళతారు కదా!కైక వరాల వలన.అప్పుడు పంచవటీ అనే ప్రదేశంలో కొంత కాలం ఉంటారు.లక్ష్మణుడి జీవిత ధ్యేయమే సీతారాముల సేవలో తరించడం.మరి పోటీకి కూడా ఎవరూ లేరంటే,వదులుకుంటాడా?రేయింబగళ్ళూ వాళ్ళను కాచుకుని ఉంటాడు.కవి అదే చెబుతున్నాడు.పంచవటిలో చిన్న కుటీరం ఉంది.దాని దగ్గరలోనే ఒక బండరాయి ఉంది.ఒక యువకుడు నిర్భీతితో,ఆ చీకటిలో,ఆ బండ పైన కూర్చుని నిరీక్షిస్తున్నాడు.భుజానికి ధనుస్సు,అంబుల పొది ఉంది.లోకమంతా నిద్రలో ఉన్నా,ఇతను మటుకు రెండు కళ్ళనూ ఆల్చిప్పల్లాగా చేసి చుట్టూరా గమనిస్తున్నాడు.చూసేదానికి వస్త్రధారణ పరంగా యోగిలా ఉన్నాడు.ఒక కోమలమయిన భోగి యోగి వేషంలో కనిపిస్తున్నట్లు ఉన్నాడు.నిజమే కదా!రాచరికాల్లో తేలాడాల్సిన భోగి,నార చీరలు కట్టుకుని,కటిక రాళ్ళ పైన కూర్చుని,రాత్రింబగళ్ళూ అడవిలో అటవికంగా ఉండాల్సి రావడం,ముని వేషంలో ఉండమూ విథి వైపరీత్యం కదా! ఇంకో పద్యం వేరే కవి రాసింది. రుండ్ కాటి ముండ్ కాటి రుండ్ కే దుఖండ్ కాటి।। ఇది అభిమన్యుడు పద్మ వ్యూహంలో వీరనృత్యం చేసేటప్పుడు వర్ణన.అభిమన్యుడు రణరంగంలో దూకి,యుద్థం చేస్తున్నాడు...వీరోచితంగా.అతని కరవాలానికి క్షణం తీరిక లేదు.తల నుంచి మొండెం వేరు చేస్తున్నాడుట!ఆ మరుక్షణమే...ఆ మొండాన్ని మరో రెండు తునకలు చేస్తున్నాడుట ఆ ముక్కు పచ్చలారని బాల వీరుడు...అభిమన్యుడు. అలాగే సుభధ్రా కుమారీ చౌహాన్ జీ కథలు,సూరదాసు,కబీర్ దాసు దోహాలు బాగా నచ్చేవి.డిగ్రీలో హరి వంశ్ రాయ్ బచ్చన్ గారి భూలే బిసరే చిత్ర అనే నవల ఉండేది.ప్రీ ఇండిపెన్డెన్స్ లో మన వాళ్ళ ఆలోచనా విథానం.కొంత మంది ఇంగ్లీషు నేర్చుకుని ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలు చేయడం.ఇంగ్లీషు వాళ్ళ అప్రూవల్,acceptance కోసరం తపన...ఇవన్నీ బాగా ఆవిష్కరించాడు రచయిత.