Chase novels లో Sullivan brothers లా కాదు

chase novels లో sullivan brothers ఇద్దరు ఉంటారు.వాళ్ళు కిరాయి హంతకులు.వాళ్ళు ఒప్పుకున్నారంటే,ఇంక ఆ మనిషి పని అయిపోయినట్లే!ఎందుకంటే వాళ్ళు ఒక రోజు కాదు,ఒక వారము,నెల,సంవత్సరము అయినా విసుగు చెందరు.ఓపికగా ఆ మనిషి దొరికేదాక,ఓపికగా కాచుకుంటారు.వాళ్ళను black crows అని కూడా అంటారు.వాళ్ళ మిషన్ కాదు కానీ,వాళ్ళ ఓపిక,సహనం ...వాళ్ళు అనుకున్న పని అయ్యేదాక విసుగు,చీదర,అసహనం,అసంతృప్తి లేకుండా ఎదురు చూడడం అనేది అప్పట్లో నాకు చాలా గొప్ప అనిపించేది.వాళ్ళు కూల్ గా ఉంటారు.కోల్డ్ బ్లడెడ్ గా పని కానిస్తారు. నాకు అయితే అంతలా ఏంది...ఇసుమంత కూడా ఓపిక లేదు,ఉండదు.అప్పట్లో బస్ స్టాండులో ముందర వచ్చే పాసెంజరు ఎక్కేదాన్ని గానీ తరువాత వస్తుంది అనే ఎక్స్ప్రెస్ కోసం కాచుకునే దాన్ని కాదు.అందులో అప్పట్లో బస్సులు,ట్రైన్స్ తక్కువ .దూరం నుంచి వచ్చే బస్సులు అయితే...ఫుల్ అయితే ఊరి పొలిమెరలోనే డ్రైవరు తిప్పుకుని వెళ్ళిపోయేవాడు.మనమేమో ఇక్కడ ఇంకా బస్సు రాలేదు.ఎప్పటికి వస్తుందో,ఏమో అనుకుంటుంటాము.చాలా సేపు అయితే అసలు వస్తుందో,రాదో...ఊళ్ళోకి రాకుండానే వెళ్ళిపోయిందేమో అనే అనుమానాలు వస్తాయి.ఇంత టెన్షన్ నేను భరించలేను.ముందు వచ్చిన బస్సు ఎక్కితే....రై..రై అని పోతామో...।ఆడుతూ పాడుతూ ఆరు గంటలు లేటుగా చేరుతామో..।మొత్తానికి గమ్యం చేరుతాము కదా! సినిమాల విషయం కూడా అంతే!ముచ్చటగా మూడో రోజే కడ అనే సినిమా ముందరే చూసెయ్యాలి.వంద రోజులు ఆడే సినిమా ఎప్పుడైనా చూడొచ్చు.ఇందులో మా పెద్దక్కయ్య విశ్లేషణ ఇలాగుండేది.ఫ్లాప్ అయిన సినిమా పైన విశ్లేషణలు పుంఖాలు,పుంఖాలు చేసుకోవచ్చు.ఎన్టీవోడు అలా ఎందుకు చేసాడు.సావిత్రికి తగినంత బరువైన పాత్ర పడలేదు.మాటలు,పాటలలో పస లేదు.డైరెక్షన్ మరీ చెండాలం అంటూ!అదే హిట్ సినిమా అయితే ...సింపుల్ గా బాగుంది అనేసి ఊరుకుంటాము. నవల తీసుకుంటే ముందర ముప్పై పేజీల కంటే ఆఖరున ఆరు పేజీలు ముందర చదివేస్తాను.కథ సుఖాంతమా?దుఃఖాంతమా!హీరో హీరోయిన్లు కలుసుకున్నారా?పెళ్ళి చేసుకున్నారా?విలను పరిస్థితి ఏంది?ఇవన్నీ ఆఖరునే కదా తెలిసేది.తరువాత నిదానంగా నవల పూర్తి చేయవచ్చు టెన్షన్ లేకుండా. మన పాత కథలలో కథానాయిక విరహంతో,కళ్ళు కాయలు కాచేలాగ ఎదురు చూస్తుంది అని రాసేవాళ్ళు కదా!నాకయితే ఈ విరహమూ వద్దు,ఆ కళ్ళు కాయలూ కాయనక్కర లేదు.ఆ ఎదురు చూపులూ,బెదురు చూపులూ వద్దు.శుభ్రంగా,తిని పడుకుంటే ఒక పని అయిపోతుంది అనిపించేది.