Expectations…ఆకాశపుటంచులు దాటి…

మాములుగా మనము ఎవరికైనా ఏమైనా చేయాలి అంటే మన ఆలోచనా సరళి ఎలా ఉంటుందంటే.... వీళ్ళకి ఎంత చేసినా ఒకటే!ఎవ్వరూ మనకు భుజకీర్తులు,కీర్తి కిరీటాలు పెట్టరు.అంత దానికి ఒళ్ళించుకుని పడీ పడీ చేయటం శుద్థ దండగ.గమ్మున ఉంటే కనీసం అలవకుండా అన్నా ఉంటాము. అదే ఇంకెవరు అయిన మనకు సహాయము చేసేదానికి వచ్చారు,అనుకో,నీకు మేమున్నాము అంటూ.... అప్పుడు మన మానసిక పరిస్థితి... ఓ అని ఎగేసుకోని వచ్చారు సహాయం చేస్తామని.ఏ మాత్రం చేస్తారో అదీ చూస్తాం.మనం హాచ్ అని తుమ్మినా మన ముక్కు కూడా వాళ్ళే తుడవాలి అనుకుంటాము.చాలా సార్లు అన్ డ్యూ అడ్వాంటేజ్ తీసుకుంటాము.వాళ్ళేమో ఎరక్క పోయి వచ్చాము,ఇరుక్కు పోయాము అని పాడుకునేలా చేస్తాము. వాళ్ళ సిన్సియారిటీని అనుమానిస్తాము,అవమానిస్తాము.ఎందుకంటే ఎవరూ,ఎవరినీ పూర్తిగా బయట పడవేయలేరు ఇబ్బందుల్లోంచి.ఒకరు మాట సహాయం చేస్తారు,ఒకరు ధైర్యం చెబుతారు.ఇంకొకరు మన పనిలో సహాయ పడతారు.కానీ మనం ఇంకా చాలా కోరుకుంటాము వాళ్ళనుంచి.దాని వలన అసంతృప్తి కలుగుతుంది మనకు.వాళ్ళకు ఏమో వీళ్ళకు ఎంత చేసినా తృప్తి లేదు అని అసహనం పెరుగుతుంది. చాలా మటుకు అంత చేస్తాం,ఇంత చేస్తాం అని మాటలు చెప్పి,తరువాత ప్రక్కకు తప్పుకునే వాళ్ళే ఎక్కువ.వచ్చిన ఒకరు,అరను మన మాట తీరుతో,ప్రవర్తనతో గాయపరుస్తాము.ఆ గ్రాటిట్యూడ్ చూపించడం ముఖ్యం.నిజానికి కొన్ని సార్లు కొంత మంది చేసే సహాయం ఎన్ని జన్మలు ఎత్తినా తీర్చుకోలేము.మన సంతోషాన్ని వారికి వ్యక్తపరచాలి మనము.వారికి అవసరము వచ్చి నప్పుడు అడగకుండానే పలకాలి. సర్వే జనాః సుఖినో భవంతు అంటే అందరమూ ఒకరికొకరు సహాయంగా ఉండాలి.

త్రాగుడు తిరుగుడులను తలదన్నేలా…

మాములుగా మనం త్రాగుడు,తిరుగుడు చెడ్డ అలవాట్లు.వాటిని ఎవరూ ఒంట పట్టించుకో కూడదు అనుకుంటాము కదా!ఇంకో అలవాటు ఉంది.అది చాప క్రింద నీరులా పాకుతుంది.దానికి మనం బానిసలం అయ్యాయని మనకే తెలియదు.తెలిస్తే కదా ఆపేదానికి కానీ తగ్గించుకునేదానికి కానీ ఎవరైనా ప్రయత్నించేది,వారించేది. అదే విచ్చల విడిగా ఖర్చులు చేయడం.దానిపైన అదుపు లేక పోవడం!అందులో బట్టలు కొనడం ఒకటి.గుడ్డలకు మొహం వాచినట్లు కొంటుంటారు!విండో షాపింగ్ ఓకే.కానీ షాపింగ్ ప్రక్రియలో వీరవిహారం చేయడం ఇంకో లెవల్! వీరు ఇంటికి వచ్చిన ప్రతి ఒక్కళ్ళకూ ఏదో ఒక కారణంతో వాళ్ళ వార్డ్ రోబ్ చూపిస్తుంటారు.లేదంటే సినిమాలలో పాటలలో హీరోయిన్స్ డ్రెస్సులు మార్చినట్లు గంటకో చీర మారుస్తుంటారు.వీటికి తోడు యాక్సెసరీస్ మార్చడం.పొద్దున లేచి ఇదే వ్యవహారం.ఇంక పెళ్ళిళ్ళూ,పేరంటాలూ అయితే,పెళ్ళికూతురు కంటే వీళ్ళే ఎక్కువ డ్రెస్సులు మారుస్తూ వాళ్ళ టాలెంటు,టేస్టూ అందరికీ పరిచయం చేస్తుంటారు. అయ్యో!అనిపిస్తుంది.ఎంత సమయం వృథా చేస్తున్నారు అనిపిస్తుంది.ఎవరి పిచ్చి వాళ్ళకానందంలే అని నవ్వుకోవాలి మనం.అంతే!

Short sightedness

నాకు షార్ట్ సైటు ఉంది.చిన్నప్పుడు భలే ఏడ్చేదాన్ని,నాకే ఎందుకు ఇలా అని.కానీ పోను పోను అర్థం అయింది ఆ కొరత,కొరవ ఆనందించాల్సిన విషయాలే కానీ అస్సలు దిగులు పడాల్సిన అవసరం లేదని.దీనినే blessing in disguise అంటారు. ఎవరు ఏమడిగినా నాకు కనిపించలేదు,తెలియదు,అర్థం కాలేదు అనే అస్త్రాలు మన అంబుల పొదిలో ఎప్పుడూ కళకళలాడుతూ సజీవంగా ఉంటాయి. ఎంత సేపూ దిగేడుపు మొహం పెట్టుకుని కనిపించిన వాళ్ళనీ,కనపడని వాళ్ళనీ అందరినీ మన దీనపు మాటలతో,జాలి గొలిపే చూపులతో సహాయం అర్థించ వచ్చు.పైపెచ్చు ఎవరైనా నీకు అప్పుడు అలా సహాయం చేసాము,ఇంకొకప్పుడు ఇంకోలా సహాయం చేసాము అని అంటే మేము అడిగామా అని బుకాయించవచ్చు.ఇప్పుడు మాకు సహాయం చేయండి అని ఎవరైనా అడిగితే..నేనే అందరి దగ్గర సహాయసహకారాలు పొందుతుంటాను.అసలు సహాయం చేయగలిగే సత్తా ఉంటే ముందు నాకు నేనే చేసుకుంటాను కదా అని ఎదురు సవాలు విసరవచ్చు. కానీ నిజంగా ఇది మన తప్పు కాదు,మన ఇరుకు మనస్తత్త్వానికి నిదర్శనం.ఎంత సేపూ నాకే ఇన్ని కష్టాలూ కడగళ్ళూ ఎందుకు?అని వాపోతుంటాము.లోకంలో ప్రతి ఒక్కరూ మనలను,మన పరిస్థితులను అర్థం చేసుకొని సకాలంలో సానుకూలంగా స్పందించాలని అనుకుంటాము.కానీ ఒక్కసారి కూడా ఆత్మ విమర్శ చేసుకోము.మన చుట్టు ప్రక్కల వాళ్ళకి మనకంటే ఎక్కువ ఇబ్బందులు ఉన్నాయేమో అని.వాళ్ళకు మనము కూడా మన వంతు సహాయ సహకారాలు అందించ గలము అని. కాబట్టి మన హ్రస్వ దృష్టిని మనసు పెడితే మనమే సరి చేసుకోగలము.పది మందికి సహాయంగా ఉండగలము.

పెద్ద గీత,చిన్న గీత

నేను నలభైలలోకి వచ్చేటప్పటికి బాగా ఇక్కట్లు.పిల్లలకు సంవత్సరానికి ఒక్కసారి కొత్తబట్టలు తలా ఒక జత కొనేదాన్ని.నేను వంద రూపాయల్లో ఒక చీర కొనేదాన్ని.ఫెస్టివల్ అడ్వాన్స్ ఇస్తారు కాబట్టి.భుజానికి,మణికట్టుకి అమెరికా అన్నయ్య ఇచ్చిన పర్సు,గడియారము ఉండేవి.ఒంటి మీద అక్కయ్యల చీరలు ఉండేవి.చెవుల్లో,చేతుల్లో,మెడలో బంగారంఆనవాళ్ళు దివిటీ పెట్టి చూసినా ఉండేవి కావు.పిల్లలు వీథి బడిలో చదువుకునేవాళ్ళు.పిల్లల పుట్టిన రోజుకు స్కూల్ యూనిఫార్మ్ కొనేదాన్ని. నా పైన నాకే జాలి వేసేలా దీనంగా ఉండేదాన్ని.నా అనుకునే వాళ్ళు అందరూ కనుచూపు మేరలో కనిపించేవారు కాదు.వాళ్ళ భయాలు వాళ్ళవి. ఆఫీసులో ఏదైనా పార్టీ అని ఒక స్వీటు,ఒక చిన్న మిక్స్చరు పొట్లం ఇస్తే ఇంటికి తీసుకుని వచ్చి పిల్లలకు పంచి ఇచ్చేదాన్ని. ఒకరోజు మాఅబ్బాయి అన్నాడు.అమ్మా!మనం బీదవాళ్ళము కాదు.మా ఫ్రెండ్స్ చిన్న పూరి గుడిసెలో ఉంటారు.అన్నంలోకి నాలుగు వేరుశనగ గింజలు నంచుకుంటారు.అంతే!వాళ్ళకు మనకు లాగా ఫ్రిజ్జ్,వాషింగ్ మెషీను,టివి,ఫ్యాన్స్ లేవు. నాకు జ్ఞానోదయం అయింది.ఎంత మంది మనకంటే దీనమైన దుస్థితిలో ఉంటారు?మనమేమో లోకంలో కష్టాలు అన్నీ దేవుడు మనకే ఎందుకు ఇచ్చాడు అని దిగులు పడతాము. నాకు M.Sc,CAIIB 1&2,B.L.,DCBA డిగ్రీలు ఉన్నాయి.ఎంత మంది చదువు సంధ్యలు లేకపోయినా బిడ్డలను కష్టపడి ఎలా పెంచి పెద్ద చేసుకుంటారు! నిజానికి మా కస్టమర్ ఒక పెద్దాయన ఉండేవాడు.చదువులేదు.బండి మీద బట్టలు ఇస్త్రీ చేస్తాడు.అతను వాళ్ళబ్బాయిని అమెరికా పంపించాడు.వాళ్ళ అబ్బాయి ప్రతి నెలా డబ్బులు పంపేవాడు.వాళ్ళ అబ్బాయి ఎంత పంపింది మనమే చెప్పాలి ఆయనకు. నేనేమో బర్రెలాగా ఉండి,దిగ ఏడుస్తూ కూర్చున్నాను.ఛట్!ఈ ఏడుపులు,దీనాలాపనలు అవసరమా నాకు?అని అనిపించింది.అప్పటి నుంచి నేను సెల్ఫ్ పిటీ మానుకున్నాను.

కాగితం అపురూపం!

మా అమ్మ కరేడులో పుట్టి పెరిగింది.అది సముద్రతీర ప్రాంతం,బకింగ్ హామ్ కెనాలుదగ్గర.అమ్మ చిన్నప్పుడు ఇసుకలో అక్షరాలు దిద్దుతూ చదువుకుంది.అప్పట్లో అమ్మ ఏదో పోటీలో గెలిస్తే ఒక తెల్ల పేపరు బహుమానంగా ఇచ్చారట!అమ్మ గొప్పగా మాకు చెబుతుండేది.అమ్మ రెండో ప్రపంచ యుద్ధం కూడా చూసింది.రాత్రుళ్ళు వీథి దీపాలు వెలుగుతాయి కదా!ఆ వెలుతురు కనిపిస్తే పైనుంచి,ఊరు ఉందని తెలుస్తుంది కదా!బాంబులు వేస్తారేమో అని భయపడేవాళ్ళట.అందుకని వెలుతురు పైకి కనిపించకుండా ముళ్ళకంపలు కప్పేవాళ్ళట ఊర్లోవాళ్ళు. అప్పట్లో కాగితం అంత అపురూపం!సగటు మానవుడు విరివిగా వాడగలిగే పరిస్థితి ఉండేది కాదేమో!అదీ కాకుండా అక్షరాస్యత కూడా అంతంత మాత్రంగానే ఉండేదేమో!ఊరంతటికీ చదవటం,వ్రాయటం తెలిసిన వాళ్ళు ఒక్కరోఇద్దరో ఉండేవాళ్ళు.స్వతహాగా కాగితం చెట్లనుంచి తయారు చేస్తారు కాబట్టి పర్యావరణ సమస్య కూడా. అందుకనే ఇప్పుడు అంతా పేపర్ లెస్ లావాదేవీలు,మనీ ట్రాన్సాక్షన్స్ కు ఊతం ఇస్తున్నారు.ఒక రకంగా మంచిదే కదా!

లక్ష్మణుడికంటే కొంచెం ఎక్కువ

లక్ష్మణుడు మంచి తమ్ముడు,కొడుకు,మరిది.ఊర్మిళ మంచి తనమో లేక ఆమెని ఒప్పించగలిగే నేర్పు ఉన్నవాడో కానీ మొత్తానికి అన్నావదినలతో అడవులకెళ్ళాడు. సుగ్రీవుడు హనుమ అతనికి సీత జారవిడిచిన నగలు చూపిస్తారు.ఆమె కాలి మెట్టెలు చూసి కనుక్కుంటాడు అవి వాళ్ళ వదినవే అని.మిగిలిన నగలగురించి తెలియదని చెబుతాడు. ఇక్కడే నాకు కొంచెం బాథ వేస్తుంది.వదిన అంటే తల్లి లాంటిది కదా!మరి పాదాలు తప్ప నాకు ఏమీ తెలియదు అని చెప్పడమేంటి?ఆ చెప్పడంలో వాళ్ళ వదిన పైన గౌరవము,భక్తిభావము,మర్యాద,మన్నన,కట్టుబాట్లు ఏమో! కానీ చనువు లేదేమో అనిపిస్తుంది. ఈ విషయంలో నా మరదులు చాలా గొప్ప.పెద్దొదిన మా అమ్మ అని మనస్పూర్తిగా అంటారు.మా అత్త పోయిన తరువాత మరీ.నేను అందరినీ పేరు పెట్టే పిలుస్తాను.మా తోడికోడళ్ళు అందరమూ కూడా బాగా ఉంటాము.వాళ్ళని రేయ్ అని అన్నా,పేరు పెట్టి పిలిచినా ఏమీ అనుకోరు.నిజమే కదా!నా పెళ్ళి అప్పటికి ఒకడు అయిదో క్లాసు,ఇంకోడు ఏడు,మరింకోడు పదో తరగతి. మా అత్త కొడుకులను అబ్బయ్యా అని పిలిచేది.నా సంబోధన ...రేయ్ లో వాళ్ళకు వాళ్ళ అమ్మ పిలుపులోని ప్రేమ,వాత్సల్యం కనిపిస్తున్నాయేమో!వాకు సంతోషం!

Hai young lady!

చిన్నప్పుడు పెద్దన్నయ్య ఒక్కడే నన్ను బుల్లి,బుల్లెమ్మ అని పిలిచేవాడు.పెద్దయిన తరువాత తల్లీ అని పిలిచేవాడు.ఎప్పుడూ నన్ను పేరు పెట్టి పిలవ లేదు.ఇద్దరు అన్నయ్యలు,ఇద్దరు అక్కయ్యలు,అమ్మ,బాబు(నాన్న)లు లోకం అంటే ఏందో తెలియకుండా గారాబంగా పెంచారు. వాళ్ళు నా పైన చూపించిన ప్రేమను అన్నయ్య,అక్కయ్యల పిల్లలకు పంచాను.అన్నయ్య పిల్లలకు చిక్కత్తను,అక్కయ్యల పిల్లలకు పిన్నిని.అన్నయ్య పిల్లలకు అయితే ముద్ద ముద్దకు ఒక కథ చెబుతూ అన్నం పెట్టేదాన్ని,కాళ్ళపైన కూర్చోబెట్టుకుని. ఇప్పుడు మనవళ్ళు,మనవరాళ్ళ హయాం కదా.ఒక మనవడికి నేను వచ్చేసేటప్పుడు నా స్వెట్టర్ ఇచ్చేయాలి.మళ్ళీ వెళ్ళేదాకా అదే వేసుకుని తిరుగుతుంటాడు,బుడబుక్కలవాడిలాగా!ఇంకొకడు రోజూ పడుకునేముందు,ఎంత అలసిపోయినా,ఇంకెంత నిద్ర వచ్చినా,వచ్చి నా పక్కలు సర్ది,నాకు మంచిగా దుప్పటి కప్పి,గుడ్ నైట్ చెప్పి,ఒక ముద్దు ఒక హగ్ ఇచ్చి,లైటు ఆర్పేసి,తలుపు వారగా వేసి వెళతాడు. మనవరాలు అయితే నేను తన ఫ్రెండు అనుకుంటుంది.హే యంగ్ లేడీ అని పిలుస్తుంటుంది.కొత్తగా హాయ్ నైబర్ అని నామకరణం చేసింది.

వేరు తొలిచే పురుగు

వేరు తొలిచే పురుగు చెట్టుకు పట్టింది అనుకో,మహావృక్షమైనా కూకటి వ్రేళ్ళతో నేలకొరుగుతుంది.ఇది ముమ్మాటికీ సత్యం! రావణుడిని రావణబ్రహ్మ అంటారు.మహా శివ భక్తుడు.మంచి యోద్ధ.మంచి జ్ఞాని.ఇంకా ఎన్నెన్నో మంచి గుణాలు ఉన్నాయి.కానీ పరస్త్రీ వ్యామోహం అథః పాతాళానికి తీసుకెళ్ళింది.అతను సీతను మోహించకపోతే,అపహరించక పోయి ఉంటే బంగారు లంక దేదీప్యమానంగా వెలిగిపోతూ ఉండేది.కానీ ఇంకొకరి ఆలిని కోరుకోవటం తన మూలాలు కదిలిపోయేలా చేసింది.ఒక్క కామమే కాదు,ఏదైనా బలీయమయిన కోరరాని కోరిక మనిషిని కలుషితం చేస్తుంది.కకలావికలం చేస్తుంది.కృంగిపోయేలా చేస్తుంది.విచక్షణారహితుడిని చేస్తుంది.వివేకం కోల్పోయేలా చేస్తుంది.రావణబ్రహ్మలాంటి వాడిని కూడా రాళ్ళపాలు చేస్తుంది.ఎంతటి శివభక్తుడు అయినా శిథిలావస్థకు చేరుస్తుంది. అందుకే మానవుడు బలహీనతలకు బానిస కాకూడదు.మానసికంగా,శారీరకంగా ఎంత బలవంతుడు,శూరుడు,విక్రమార్కుడు అయినా ఒక్క క్షణంలో నిర్వీర్యుడుని చేస్తుంది.

మంచె మీద మంచి పుస్తకాలతో

నేను ఆరో తరగతిలో ABCDలు నేర్చుకున్నాను.ఏడో క్లాసుకి వచ్చేటప్పటికి ఇంగ్లీషు అంటే ఇష్టం పుట్టింది.ఎండా కాలం సెలవుల్లో చుట్టు పక్కల ఇండ్లు తిరిగి పెద్ద క్లాసు పిల్లల నాన్డిటైల్సు,ప్రైజు పుస్తకాలు తెచ్చుకుని చదివేదాన్ని.అలా చదివినవే...coral island,treasure island,westward ho,kenilworth,tombrown school days,oliver twist,david copperfield... మా పెద్దన్నయ్యకు పుస్తకాలు అంటే ఇష్టం.కొన్ని కొనేవాడు.తొమ్మిదో క్లాసు సెలవుల్లో Emma,Sven hassel world war series.ఇంక ఆ ప్రస్థానం అలా కొనసాగింది.emesco పుస్తకాలు చదివాను.readers digestlo వచ్చే abridged editions చదివేదాన్ని.వాటిల్లో roots నాకు బాగా నచ్చింది. కాలేజీకి వచ్చిన తరువాత రెచ్చిపోయాను.mills&boon అయితే వందలు,వేలలోనే!harold robbins,denise robins,barbara cartland,hermina black..నేను చదివిన మొట్ట మొదటి తెలుగు నవల సెక్రటరీ. పెద్దక్కయ్యకు పెళ్ళి అయిన తరువాత ఎండా కాలం సెలవులకు అక్కడకు వెళ్ళాను.అక్కడ arthur donnan coyle వి perry mason series,james hadly chase series,james bond series ఔపోసన పట్టేసాను. కాలేజీలో వెనక బెంచీలో కూర్చుని చదివేదాన్ని BSC,Mscలలో.అమ్మకు తెలియకూడదని కథల పుస్తకాలకు అట్టలు వేసి ఇంట్లో చదివేదాన్ని. Arthur haileys airport,hotel,final diagnosis...strong medicine... pearl s buck good earth,concubine.. Emily bronteS wuthering heights...నన్ను చాలా కదిలించింది.మన దేవదాసు నవల లాగా అది చదివిన చాలా రోజులు మామూలు కాలేకపోయాను. mario puzos godfather 1&2,henry charrieres papillon,robert ludlum novels,scarlet letter,gone with the wind,dark of the sun,love camp,second lady by Irving wallace,Ayn rand fountainhead...ఇలా ఎన్నో,ఎన్నెన్నో... arun joshi,Sasti bratas..my god died young...I take this woman by rajinder singh bedi harleQuin romances.... నాకు ఎప్పుడూ ఒక కోరిక ఉండేది.మంచె మీద బాగా సర్దుకుని కూర్చోవాలి.ఒక తట్టు చదివిన పుస్తకాలు,ఇంకో తట్టు చదవాల్సిన పుస్తకాలు ఉండాలి.ఆకలి అయితే తినేదానికి చేతికి తడి,నూనె అంటకుండా ఉండే తినుబండారాలు ఉండాలి.మంచి నీళ్ళు పక్కనే ఉండాలి.ఎవళ్ళూ నన్ను గలభా చేయకుండా ప్రశాంతంగా చదువుకోగలగాలి. ఇప్పుడు ఒక రకంగా కుదిరింది..కానీ కొన్ని మార్పులూ చేర్పులతో!మంచె కాస్తా మంచం అయింది.కథల పుస్తకాలు కాకుండా దేవుడి పుస్తకాలు చేరాయి.

ఈ నల్లని రాళ్ళలో…

నేను అయిదో క్లాస్లో ఉండేటప్పుడు వచ్చింది ఈ సినిమా.పెద్దక్కయ్య తీసుకెళ్ళింది.ముందర ట్రైలరు.సుమ కుంటిది.కానీ నడువగలదు అంటూ.అప్పుడే ఆర్టిఫిషియల్ లిమ్బ్స్ పెట్టడం జైపూరులో మొదలు అయింది.సినిమా మొదలు అయింది.తారాగణం,కూర్పు,పర్యవేక్షణ,మాటలు,పాటలు ...అన్ని పేర్లు వచ్చేసాయి.నాగేశ్వరరావు ఉలి పట్టుకుని టంగ్ టంగ్ అని కొడుతూ ఈ నల్లని రాళ్ళలో అని అంటున్నాడు.ఇంతలో కరెంటు పోయింది! చీకటి,ఉక్క,చెమట...సర్వం!కానీ కరెంటు రావటం లేదుఎంత సేపయినా!గంట అయింది.రెండు గంటలు అయింది.సూన్యం!ఇంక కరెంటు రాదు అని తేల్చుకుని అందరికీ చీటీలు ఇచ్చారు,రేపు వచ్చి చూడండని.మామూలుగా సినిమా వదిలి పెట్టే సమయానికే బయటపడ్డాము. రెండో రోజు ఠంచనుగా వెళ్ళి చీటీలు చూపించి జ్యోతి సినిమా హాలులో కూర్చున్నాము.మళ్ళీ ట్రైలరు...సుమ కుంటిది,కానీ నడువ గలదుఅంటూ.సినిమా మాటలు,పాటలు,నృత్యం పేర్లు వచ్చాయి.నాగేశ్వర రావు మళ్ళీ పాటందుకున్నాడు..ఈ నల్లని రాళ్ళలో అంటూ..మళ్ళీ పుటుక్కున కరెంటు పోయింది.మళ్ళీ రెండు గంటలు చీకటి,ఉక్క,చెమటలతో!మళ్ళీ హాలువాళ్ళు చీటీలు ఇచ్చారు రేపు రమ్మనమని. మళ్ళీ రెండో ఆట టైముకు ఇల్లు చేరాము. ముచ్చటగా మూడో రోజు వెళ్ళాము జ్యోతి తియేటరుకు.మళ్ళీ సుమ కుంటిది,కానీ నడువగలదు అంటూ ట్రైలరు.నాకు కంఠస్తం వచ్చేసింది.పేర్లు పడ్డాయి.నేను ఏడు కొండల వాడికి మొక్కుకున్నాను నాగేశ్వర రావు పాట మొదటి లైను దాటి రెండో లైను పాడేలా చేయమని.ఎట్లనో దేవుడు కరుణించాడు.సినిమా మొత్తం చూసి బయట పడ్డాము ఎలాంటి అవరోథాలు లేకుండా!

ఇదిగో కష్టాల కడలి…అదిగో కుంతి!

కుంతి జన్మ మొత్తమూ,ఒకటి పోతే ఇంకోటి...ఒకదాని తర్వాత ఇంకోటి కష్టాలు పడుతూ వచ్చింది. యవ్వనం తొలి నాళ్ళలో ఆతురత,అసహనం,అలజడి,అన్నీ త్వరత్వరగా తెలుసుకోవాలనే తొందరలో కర్ణుడు పుట్టేసాడు.పెళ్ళికాని పిల్ల,అప్పుడైనా,ఇప్పుడైనా,ఇంకెప్పుడైనా,తల్లి అయితే పరిస్థితి ఒక్కటే.ఆ బిడ్డను వదిలించుకుంది,కానీ ఆ బిడ్డ పైన మమకారం పోగొట్టుకోలేక పోయింది. చిన్నతనంలోనే భర్తను పోగొట్టుకుంది.మాద్రి కోరిక పైన తన బిడ్డలైన నకుల సహదేవులను కూడా సొంత బిడ్డలలాగా చూసుకుంది.బావగారి పంచన ఐదుగురు బిడ్డలను పోషించుకోవాలంటే ఎంత కష్టం!అయినా పెదవి విప్పకుండా,మాట జారకుండా నెట్టుకుని వచ్చింది.దుర్యోధనుడు భీముడికి విషప్రయోగం చేసినా కిమ్మనలేదు.లక్క గృహము అగ్నికీలల పాలైనా అసహనానికి లోనుకాకుంకా,మౌనంగా బిడ్డలతోపాటు అడవులవెంట నడిచింది. బిడ్డలు,కోడలు అరణ్యవాసం,అజ్ఞాతవాసానికి కారణమైన కౌరవుల చెంతనే ఉండాల్సి వచ్చినా నోరు మెదపకుండా సహనం పాటించింది. కర్ణుడే తన మొదటి కొడుకు అని తెలిసినా నిస్సహాయంగా నిలబడిపోయింది!తన కళ్ళ ముందే మనవళ్ళు పోయినా నిర్వికారంగా దిక్కులు చూసింది. భగవంతుడు అయిన శ్రీకృష్ణుడు ఉత్తర గర్భంలో బిడ్డని కాపాడి వాళ్ళ వంశాన్ని నిలబెట్టడమే ఆమెకు ఆనందం ప్రసాదించిన క్షణం. ఆమె అన్ని ఆటుపోటులకు ధైర్యంగా,మనోనిబ్బరంతో ఎదురు నిలిచింది కాబట్టే వాళ్ళ వంశం నిలద్రొక్కుకుంది!ఏనాడూ తన బిడ్డలు తప్పుదోవలో పోకుండా కాపాడుకుంటూ వచ్చింది.ఆమె విజయం అదే!

Just miss miss universe!

అప్పుడే కాలేజీలో చేరాను.లైబ్రరీలో woman and home,femina,illustrated weekly చూసేదాన్ని.ఒకరోజు miss india contest application కనిపించింది ఒక పుస్తకంలో. నాకు ఏమి తక్కువ!వాళ్ళు అడిగిన అంశాలు అన్నీ ఉన్నాయి.లైబ్రరీలో పుస్తకాలు చించడం నేరం.కానీ రాక్స్ మధ్యలోకి వెళ్ళి ఆ పేపర్ మంచిగా చించి తీసుకుని వచ్చాను.ఫారమ్ అంతా పూర్తి చేసాను.మైనర్లకు తల్లి దండ్రులు సంతకం చేయాలని ఉంది.బాబు(నాన్న)ఒప్పుకోడేమో!అమ్మ మూడో తరగతిలోనే మూడు ముళ్ళు వేయించుకుంది.ఇంగ్లీషు అసలు రాదు.కాబట్టి అమ్మ చేత సంతకం చేయించుకుందాము అని నిర్ణయించుకున్నాను. అమ్మ వంటింట్లో ఉంది.చిన్నగా దగ్గరకు వెళ్ళి అమ్మా!ఇక్కడ సంతకం చేయవే అని అడిగాను.ప్రింటెడ్ కాగితం అయ్యేటప్పటికి ఏంది ఇది అని అడిగింది.నేను ఏమీ మాట్లాడలేదు.అమ్మ ఇంక అక్కయ్యలని పిలిచి చూపించింది. ఇంక అందరూ అక్షింతలు...ఏందీ పిచ్చి వేషాలు అని. నిజమే!ప్రాక్టికాలిటీ ఆలోచించ కుండా చేసే పనులు!అసలు అమ్మ ఏమీ అనకుండా సంతకం చేసింది అనుకో.ఏమి అవుతుంది?ఆ ఫారమ్ పంపిస్తాను.తప్పీ దారీ కాల్ లెటరు వచ్చినా పెద్ద పీకబోయేది ఏమీ ఉండదు.అమ్మ బాబు ఒప్పుకోవాలి.ఒప్పుకున్నా నన్ను ఎక్కడికీ పంపించరు. ఇలా నా కథ,నా కల అసంపూర్తిగా మిగిలి పోయాయి.అందుకే మా పిల్లలతో అంటుంటాను నేను మిస్ అయిన మిస్ యూనివర్స్ అని.

పాపం భీష్ముడు

తన్ను మాలిన ధర్మం మొదలు చెడ్డ బేరం అని అంటారు కదా!అలానే అపాత్ర దానం చేయకూడదు అని కూడా అంటరు కదా!నాదృష్టిలో భీష్ముడు ఈ రెండు తప్పులూ చేసాడు. చెట్టంత ఎదిగిన కొడుకు ఉండి స్త్రీవ్యామోహానికి గురి అయిన తండ్రికి కొడుకుగా పుట్టడం!అదేందో మహాయజ్ఞమో,యాగమో అన్నట్లు దానికోసరము కఠోరమయిన బ్రహ్మచర్యం పాటిస్తానని భీష్మ ప్రతిజ్ఞ చేయడం! ఇలా చేసి ఎవరికి,దేనికి మార్గ దర్శకము అయినట్లు! ఇంతా చేసి ఏమైనా సుఖ పడ్డాడా అంటే అదీలేదు. అంత జ్ఞానము ఉండి ధర్మం వైపు నిలబడ్డాడా అంటే అదీ లేదు.పాండవులు మంచి వారని తెలిసినా,ధర్మమార్గంలో ఉన్నారని తెలిసినా కౌరవుల పక్షమే నిలిచాడు.నాకైతే ఈయనకు ఇంకో రకం అంధత్వం...అన్నీ కనిపించినా,తెలిసినా ఏమీ చేయలేని అశక్తత!

గాంధారి నచ్చలేదు

గాంధారి ధృతరాష్ట్రుడి భార్య.భర్త చూడలేని ప్రపంచం తనకు వద్దని కళ్ళకు గంతలు కట్టుకుంటుంది. ఇది ఏమి తర్కం?ఇది ఏమి పతివ్రతా ధర్మం? మొగుడికి కళ్ళు లేకపోతే తను అతనికి కళ్ళలాగా ఉపయోగపడాలి.అంతేకానీ,కళ్ళు బలవంతంగా మూసుకునేదేంటి?అదే ఇంక కాళ్ళు,చేతులు లేకపోతే కట్టేసుకుని కూర్చుంటుందా?ఇంట్లో ఒకళ్ళకి బాగా లేకపోయినా మిగిలిన కుటుంబ సభ్యులు ఎంత మానసిక క్షోభను అనుభవిస్తారు?అట్లాంటిది,అల్లుడితోడు గిల్లుడు అన్నట్లు బలవంతపు అంథత్వం ఏంది? ఆమె అసలు మామూలుగా ఉండి ఉంటే పరిస్థితి వంశనాశనం దాకా వచ్చేది కాదేమో!మొగుడికి మంచి చెడ్డా చెప్పగలిగేది ఏమో!బిడ్డలు తప్పుదోవన పోకుండా ఆపేది ఏమో!లేకపోతే వదిన తల్లి లాంటిది అంటారు కదా!అలాంటి ద్రౌపదిని సభలోకి ఈడ్చుకుని వచ్చి వస్త్రాపహరణం చేసారంటే తన కొడుకులు,ఆమె బిడ్డలను కూడా సరైన విలువలతో పెంచలేదనే కదా! బిడ్డలకు హితవు చెప్పకుండా,ఏకంగా ఎద్దులా పెరిగిన కొడుకు శరీరాన్ని ఉక్కులాగా చేసేదానికి నడుము బిగించడం ఏంది? ఆమెకు తనపై తనకే జాలి,గ్రుడ్డి మొగుడు దొరికాడని! తన పైన తనకే అసహ్యం అశక్తుడు అయిన మొగుడిని చూడాలంటే!ఈ తలకాయ నొప్పులు అంతా దేనికి?నేను కూడా గ్రుడ్డి వేషం వేసుకుంటే అందరూ తనను చూసి జాలి పడతారు అనుకుంది.పతివ్రత అని మెచ్చుకుంటారు అని భావించింది. తనకు తను అన్యాయం చేసుకుంది.మొగుడికి,బిడ్డలకు కూడా అన్యాయం చేసింది చివరకు.

100/100=35/100

వందకు వంద రావాలి అని పరీక్షల్లో భలే కష్టపడతాము కదా మనమందరమూ.వస్తే మంచిదే!కానీ రాకపోయినా నష్టం లేదు.ముప్పై అయిదు వచ్చినా చాలు.మనము పాసు అయి పై క్లాసుకు వెళ్ళగలము కదా!చాలామంది సెంటమ్ వచ్చిందని విర్రవీగుతుంటారు.అంత అవసరములేదు.ఒక విద్యార్థి వందకు వంద తెచ్చుకునే దానికి ఎన్ని కారణాలు ఉంటాయో అంత కంటే ఎక్కువే కారణాలు ఉంటాయి రాని వాళ్ళకి.తెలివి తేటలు ఉన్నా,కష్టపడే తత్త్వము ఉన్నా చాలా బాధాకరమైన కారణాలు ఉంటాయి.కొంత మందికి అన్నీ ఉన్నా అల్లుడు నోట్లో శని లాగా ఆ ఇన్క్లినేషను ఉండదు.వంద తెచ్చుకున్నవాడు గర్వానికి పోయి,తర్వాత చతికిల పడవచ్చు.తక్కువ వచ్చినవాడు కష్టపడి,మనసుపెట్టి ముందుకు వెళ్ళవచ్చు.ఒకసారి బరిలోకి దిగిన తర్వాత ముందరి గెలుపులు,ఓటములు వర్తించవు.దేనికదే ప్రత్యేకము.కాబట్టి ఎప్పుడూ అప్రమత్తంగా,దిశా నిర్దేశం చేసుకుంటూ ముందుకు పోవాలి.

బుర్రీ బుర్రడి కథ లా….

మా చిన్నప్పుడు మా అమ్మమ్మ ఈ కథ చెబుతుండేది.ఒక ఊర్లో బుర్రీ బుర్రడు అని మొగుడూపెళ్ళాలు ఉంటారు.ఒకరోజు బుర్రడు అడవికి పోయి కట్టెలు కొట్టుకొస్తాను అని బయలుదేరుతాడు.వెళుతూ,గడప దగ్గర ఆగి,బుర్రీ నాకు వడలు తినాలని ఉంది.సాయంత్రం నేను వచ్చేటప్పటికి చేసి పెట్టు అని అడవికి బయలు దేరుతాడు.బుర్రి వెంటనే మినపపప్పు నాన బెడతుంది.ఇంకో గంటలో బుర్రడు వస్తాడు అనంగా మినపపప్పు రుబ్బుకుంటుంది.కట్టెలపొయ్యి రాజేసి,వడలు చేయటానికి కూర్చుంటుంది.ఒక వాయ అవుతుంది.అసలు మినపపప్పు సరిగ్గా నానిందో లేదో అని ఒక నాలుగు వడలు నోట్లో వేసుకుంటుంది.రెండో వాయ కూడా కాలుస్తుంది.అసలు ఉప్పు సరిగ్గా,మోయనగా పడిందో లేదో చూసేదానికి,ఇంకో నాలుగు వడలు రుచి చూస్తుంది.మూడో వాయ కూడా కాలుస్తుంది.అసలు కారం సరిగ్గా వేసానా,లేదా?చప్పగా ఉంటే మా ఆయనకు అసలు నచ్చదు అని ఇంకో నాలుగు తిని చూస్తుంది.ఇంతకీ అసలు నేను సరిగ్గా కాలుస్తున్నానా,లేక పోతే లోపల ఏమైనా పచ్చి నిలిచి ఉందా?అట్లా అయితే తిన్న తరువాత కడుపు నొప్పి వస్తుంది అని ఇంకో నాలుగు తిని చూస్తుంది.పొయ్యి ఆపి ఇవతలకు వస్తుంది.ఇంత కష్టపడి పని చేసిన నాకు ఒక నాలుగు వడలు తినే యోగం కూడా లేదా?అని అనుకుంటూ ఇంకో నాలుగు తింటుంది. చీకటి పడి మొగుడు వస్తాడు.భలే అలసి పోయి ఉంటాడు.హాయిగా వేడి నీళ్ళు ఒంటి మీద పోసుకుని,ఆవురావురు మంటూ వస్తాడు వడలు తినేదానికి.చేసావా?అని అడిగితే నువ్వు చెబితే చేయకుండా ఉంటానా అంటుంది.కంచం ముందర కూర్చుంటాడు.బుర్రి వంటింట్లోకి పోయి గిన్నె మూత తీస్తే,ఏముంది???? గిన్నె అంతా ఖాళీ!!!ఒక్క వడ కూడా మిగిలి ఉండదు!!! చాలా సార్లు మన ఇండ్లలో కూడా ఇలానే జరుగుతుంది.ఒకసారి మా బంథువులను అన్నానికి పిలిచాను.మా పిల్లలు అప్పుడు బడికి వెళ్ళే వయసు.పిలిచిన వాళ్ళు ఒంటి గంట,రెండు అవుతున్నా రాలేదు.ఆకలికి తట్టుకోలేక ఒక్కొక్కరూ చిన్నగా వంటింట్లోకి వెళ్ళేది..।ఒక వడో,కొంచెం పులిహోర తెచ్చుకుని తినేది.పిలిచిన వాళ్ళు ఎప్పుడో వచ్చే సమయానికి చేసిన పులిహోర,వడలు,పాయసం అంతా హుష్ కాకి అయిపోయాయి. ఇలా ఒక్క తిండి విషయం లోనే కాదు.డబ్బు విషయం లో కూడా తరచూ జరుగుతుంటుంది.ఒక ఖర్చుకు అని డబ్బు దాచి పెడతాము.కానీ వేరే వేరే చిన్న చిన్న ఖర్చులు అనుకోకుండా మీద పడుతుంటాయి.అప్పుడు మన కళ్ళు అంతా దాచి పెట్చిన ఈ డబ్బు మీదే పడుతుంది.అది అంతా అయిపోయేదాకా నిద్ర పట్టదు.అసలు అవసరానికి ఆ డబ్బులు ఎప్పుడో హారతి కర్పూరం అయిపోయి ఉంటుంది. అందుకే పెద్దవాళ్ళు తరచూ చెబుతుంటారు.మనపైన మనకు నియంత్రణ ఉండాలి.లేక పోతే కష్టం అని.

మూడు వెంట్రుకల రాణి కథ

మా మేనత్త పేరు తులసమ్మ.చిన్నప్పుడు మాకు తమాషా కథలు చాలా చెప్పేది.అందులో ఇది ఒకటి. ఒక రాజుకు ముగ్గురు రాణులు ఉంటారు.మొదటి రాణికి ఒక వెంట్రుక ఉంటుంది.రెండో రాణికి రెండు వెంట్రుకలు ఉంటాయి.అందుకని ఆమెకు గర్వం.మూడో రాణికి మూడు వెంట్రుకలు ఉంటాయి.ఆమెకు ఇంకా గర్వం ఎక్కువ,అందరికంటే తనే ఎక్కువ అందగత్తెను అని.మొదటి రాణి చాలా మంచి మనసు కల ఉత్తమురాలు.రెండు,మూడవ రాణులకు గర్వం,భేషజం ఎక్కువ.ఎప్పుడూ పెద్ద రాణిని కించ పరుస్తుంటారు.ఒక రోజు మూడవ రాణి విహారానికి వెళుతుంది.దారి అంతా గతుకుల మయంగా,మురికి నీరు నిండి ఉంటుంది.ఛీ!ఛీ!ఛీ!అని అసహ్యించుకుంటూ,ప్రక్కన మంచి దారిలో వెళ్ళి పోతుంది.ఇంకొంచెం దూరం పోయిన తరువాత ఒక గొడ్ల కొష్టం కనిపిస్తుంది.అందులో ఒక ఆవు దాహానికి అరుస్తూ ఉంటుంది.దాని పరిసరాలు కూడా శుభ్రంగా ఉండవు.రాణి ఛీ!ఛీ!ఛీ! అనుకుంటూ,అసహ్యించుకుని వెళ్ళిపోతుంది.ఇంకొంచెం ముందరికి పోతుండగా చిన్న పిల్లవాడు ఆకలికి ఏడుస్తుంటాడు.ఛీ!ఛీ!ఛీ!ఎక్కడకు పోయినా ఈ బీద ఏడుపులు,ఆకలి గోలలు అని అసహ్యించుకుంటూ ముందరికి పోతుంది.ఇంకాసేపు ముందరికి పోయిన తరువాత ఒక కొలను కనిపిస్తుంది.చుట్టు పక్కన పరిసరాలు అన్నీ ఆహ్లాదభరితంగా,సువాసనలతో,సుందరమయిన పూతోటలతో ఉంటాయి.మూడో రాణి అక్కడకు చేరగానే,ఈ కొలనులో మూడు మునకలు వేస్తే,అసమాన సౌందర్యం మీ సొంతం అవుతుంది అని అశరీరవాణి పలుకులు వినిపిస్తాయి.రాణి ఇలా ఆలోచిస్తుంది.ఇప్పటికే నేను చాలా సౌందర్యవతిని.రాజును నా కనుసన్నలలో తిప్పుకుంటున్నాను.ఈ కొలనులో ముణిగి,ఇంకా అసమాన సౌందర్యవతిని అయితే ఇక నాకు తిరుగులేదు.ఇలా అనుకుని,మూడు మునకలు వేసి,బయటకు వస్తుంది.ఆశ్చర్యం!నెత్తి మీద ఉండే మూడు వెంట్రుకలు పోయి,బోడి గుండు దర్శనం ఇస్తుంది. రెండవ రాణికి కూడా ఇలానే జరుగుతుంది. మూడవరాణి రోజంతా కష్టపడి,అలసి పోయి,విశ్రాంతిగా ఉంటుంది మనసుకు అని బయలు దేరుతుంది.దారిలో అంతా అసహ్యంగా,గుంటలు మిట్టలుగా కనిపిస్తుంది.అయ్యో!ఇలాంటి దారిలో నడవడం ఎవరికైనా కష్టం కదా!అనుకుంటుంది.దగ్గరలో ఉండే మన్నుతో గుంతలు పూడ్చి,రాళ్ళు రప్పలు తీసి వేసి ముందరికి వెళుతుంది.ఇంకొంచెం దూరం పోయిన తరువాత గొడ్ల కొష్టంలో ఆవు దాహానికి అరుస్తూ కనిపిస్తుంది.అయ్యో!అనుకుంటూ వెళ్ళి దాని చుట్టుపక్కల కూడా శుభ్రం చేస్తుంది.దగ్గరలో నుండి మంచి నీరు,తినేదానికి గ్రాసము తెచ్చి ఇస్తుంది.ఇంకా ముందరికి వెళుతుంటే చిన్న పిల్లవాడి ఆకలి ఏడుపు వినిపిస్తుంది.అయ్యో!పిల్లవాడి అమ్మ కూడా దగ్గరలో ఉన్నట్లు లేదు!క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా తనతో తెచ్చుకున్న పాలు,పండ్లు ఆ బిడ్డకు తినిపించి బయలుదేరుతుంది.ఇంకొంచెం దూరం వెళ్ళిన తరువాత ఒక తటాకం కనిపిస్తుంది.చాలా అలసి పోయాను.కొంచెం నీళ్ళలోకి దిగి,స్నానం చేస్తాను అని దిగుతుంది.ఆమె ఆ నీటిలో మూడు మునకలు వేయగానే అతిరూపలావణ్యవంతురాలు అవుతుంది. ఈ కథకు సారాంశం ఇది.బాహ్య సౌందర్యం శాశ్వతం కాదు.అది చూసుకుని మనుష్యులు గర్వానికి,అతిశయానికి పోకూడదు.మానసిక సౌందర్యమే మనకు ముఖ్యము.మంచి మనసు,సహనం,సహాయం చేసే గుణాలే అసలైన సౌందర్యాలు.

ఎలుక తోలు తెచ్చి…

ఎలుకతోలు తెచ్చి ఏడాది ఉతికినా నలుపు నలుపే కాని తెలుపు కాదు॥ ఎలుకతోలు తేవటం ఎందుకు?లోకంలో ఇక వేరే పనీపాటలు లేనట్లు సంవత్సరం పాటు వుతకటం దేనికి?మళ్ళీ తోలు తెల్లబడలేదని దిగులు పడటం దేనికి?అంత పనికిరాని,ఫలితంలేని పని కోసం మన శక్తి యుక్తులు ధార పోయడం వృథా అని కవి వేమన ఉద్దేశం.ఎలుకతోలు నల్లగా ఉండటం తప్పుకాదు.అది దాని సహజ గుణం.దానిని తెల్లగా చెయ్యాలనుకోవటమే మన తెలివి తక్కువకు నిదర్శనం,పరాకాష్ట.ఎందుకంటే స్వతహాగా,జన్మతః వచ్చే బుద్ధులు మారటం చాలా కష్టం.అలాంటిది పక్కవాళ్ళు మార్చాలనుకోవటం ఇంకా అసాధ్యం.మంచికి మారాలి అనే స్పృహ,అవగాహన,సంకల్పం,ఆ దిశగా కార్యదీక్ష ఉంటేగానీ మనము నిజంగా మారలేము.మంచికి మార్పు మనతోటే మొదలుకావాలి.మనలను మనం మార్చుకోలేని వాళ్ళము ఎదుటివారిని ఏమి మారుస్తాము?సంఘాన్ని ఏమి మార్చగలము?

బావిలో సూది పడితే……?

చిన్నప్పుడు మా బాబు(నాన్న) మాకొక కధ చెప్పేవాడు.ఒక ముసలి ఆమె బావి గట్టు పైన కూర్చుని చినుగు కుట్టుకుంటూ వుంటుంది.దారంలాగుతూ వుండగా గబుక్కున సూది జారి బావిలో పడుతుంది.ఇప్పుడు ఎలా?సూది ఏం చేస్తే ఆమె చేతికి మళ్ళీ వస్తుందో ఉపాయం మనల్ని చెప్పమనే వాడు బాబు.ఏడుస్తే వస్తుందా? రాదు.దిగులు పడితే వస్తుందా?రానేరాదు.బావిలోకి తొంగి చూస్తే వస్తుందా?బావిలోకి దూకితే వస్తుందా?ఊ అంటే వస్తుందా?ఊహూ అంచే వస్తుందా? సమాథానం చెప్పకుంటే వస్తుందా?ఇలా అడిగేవాడు.మాకు జవాబు చెప్పటం రాక ఏడుస్తూ బాబు దగ్గర నుంచి వెళ్ళిపోయేవాళ్ళము. ఒకసారి ఆలోచిద్దాము నిదానంగా.బాబు వేసే ప్రశ్నలు నిజమే కదా!మనం జీవితంలో ఆనందాన్ని ఒక్కొక్కసారి పోగొట్టుకుంటాము.ఒక్కొక్కసారి అనాలోచితంగా పోగొట్టుకుంటాము.ఇంకో సారి దాని విలువ తెలియకుండా చేజార్చుకుంటాము.మరొకసారి మన ప్రమేయం లేకపోయినా,వేరే వాళ్ళ కారణంగా పోగొట్టుకుంటాము. కానీ కారణాలు ఏవయినా ఒకసారి చేజారిన సంతోషం,ఆనందం మనకు మరలా చేజిక్కాలంటే ఎంత కష్టం.చాలా సార్లు అసాధ్యం.కాబట్టి జీవితంలో నిజమయిన ఆనందాలను మనము కాపాడుకోవాలి.అనవసరమయిన పరిస్థితులు,మనుష్యులు వాటిని మనకు దూరం చేయకుండా మనము జాగ్రత్త పడాలి.

లారీ తో జాలీ గా సహవాసం

chaalaa yellu naaku lorry ane oka vaahanam vundi,vuntundi ani theliyadu chinnappudu.gudur nunchi tirupathiki maaretappudu koodaa saamaanlu yelaa vachchaayo naaku theliyadu.tharuvaatha tirupathilo illu maaretpudu koodaa chaalaa saamaanulu cheththo moyyagaligevi mosukupoyevaallamu.pedda ,baruvu ayinavaatini yeddula bandilo thechchevaallu. nenu first time lorry vidavalur nunchi nellore velledaniki yekkaanu.pedda baavaku lorry vundi.daantlo yekkaanu.vimaanam yekkinappudu koodaa tharuvaatha antha khush kaaledu.peddakkayya pillalatho bus lo nellore velithe,memu lorry lo cherevaallamu okkokka saari.ye muhoortham lo lorry yekkaano theliyadu kaani,adi alaane continue ayindi.karakambadiki transfer ayinappudu oka batch samanulu theesukelledaaniki lorry lo nene yekki vellaanu.bavaku thelisina vaalla lorry theesukochchaadu bava.karakambadi nunchi nellore transfer ayinappudu koodaa saamaanulu lorry lo nene theesukellaanu.pillalani prasad tho mundare nellore ki pampinchanu.yeppudu relieve chesthaaro theliyadu.relieve ayina tharuvatha okka roju koodaa tirupathi lo vundaalanipinchaledu.kaabatti transfer order vachchinappude okkokka saamanu sardatam modalupettaanu.mallikarjuna oka lorry maatlaadi,daily wager ni thodu ichchi pampinchadu.onida portable color tv ni ollo pettukuni nellore cheraanu.chittoor nunchi tirupathi transfer ayinappudu koodaa anthe.pillalanu bus lo pampinchi,nenu prasad lorry lo saamaanulu vesukuni vellaamu.inthati tho aagindaa ante ledu.aakhariki retire ayina tharuvaatha koodaa madanapalle nunchi nellore ki saamaanlathoti lorry lo vachchesaanu.suresh thodu vachchaadu.morning yedo EAMCET vundi,buslu avi dorakavu,chaalaa rushgaa vuntundi ani annaaru. itlaa sixteen to sixties lorry prayanam konasaagindi.

బాబు(తండ్రి) అంటే భయం!

ఆడించేది బాబు.పాలించేది బాబు.షికారు తీసుకెళ్ళేది బాబు. సినిమాకి తీసుకెళ్ళేది బాబు.బడిలో చేర్పించేది బాబు.గుడికి తీసుకెళ్ళేది బాబు.తమాషా చేసేది బాబు.తప్పుచేస్తే తడాఖా చూపించేది బాబు.అబద్థాలు చెప్తే అంతు చూసేది బాబు.అన్నీ నాకే తెలుసు అంటే ఆరున్నొక్క రాగం ఆలపించేలా చేసేది బాబు.చెప్పిన మాట వినకపోతే చెమడాలు ఊడతీస్తాడు బాబు.మనకోసం కష్టపడతాడు బాబు.మన ఎదుగుదలకు గర్వపడతాడు బాబు.దొరలా పెంచుతాడు బాబు.దొంగ కన్నీరుకు కరగడు బాబు.అందుకే బాబు అంటే ప్రేమతో పాటే భయం నాకు.

అమ్మకు ఏమీ తెలియదు

అమ్మకు నిజంగా ఏమీ తెలియదు.బిడ్డలు ఏమి చెప్పినా నమ్మేస్తుంది.పిచ్చి తల్లి!ఇరవై నాలుగు గంటలు పని చేస్తుంటుంది.పిల్లలను సహాయం చేయమని చెప్పటం రాదు.ఆడ అయినా,మొగ అయినా బిడ్డలను సమానంగా చూస్తుంది.ఒక బిడ్డ గొప్పగా వృద్థి చెంది,ఇంకో బిడ్డ జీవితంలో ఎదగలేక పోయినా,ఇద్దరినీ సమానంగా చూస్తుంది.నిజానికి జీవితంలో ఓడి పోయిన బిడ్డ దగ్గరే వుండి ఆ బిడ్డ కష్ట సుఖాలులో పాలు పంచుకుంటుంది.అమ్మకు అసలు చీర కూడా సరిగ్గా కట్టుకోవటంరాదు.ఎప్పుడూ హడావుడిగా,చీర పైకి దోపుకొని పనులు చేసుకుంటూ వుంటుంది.ఇంట్లో వాళ్ళు విసుక్కున్నా,కసురుకున్నా,ఆమె కష్టాన్ని గుర్తించక పోయినా,ఆమెకు అక్కర లేదు.మౌనంగా తన పనులు,మన పనులు చేసుకుంటూ పోతుంది.ఇలాంటి అమ్మలతో ఎలా ఏగాలో అర్థం కావటం లేదు.

మారు వడ్డించుకోవాలి

మారు వడ్డించుకోకపోతే అమ్మ పైన ప్రేమ లేనట్టు అట.రాజేశ్వరి చెప్పింది.మొదట తమాషా అనుకున్నాను.కానీ ఆలోచిస్తే నిజమే అనిపించింది.ఈ ప్రపంచంలో అమ్మ దగ్గరే కదా మనమందరమూ ఫ్రీగా,కేర్ ఫ్రీగా ఉండేది.మొహమాటం లేకుండా నచ్చితే,నచ్చిందని చెబుతాము.బాగా లేకపోతే బాగా లేదని చెప్తాము.నచ్చితే ఇంకా ఇంకా పెట్టించుకుంటాము.ఇంట్లో మిగిలిన వాళ్లకి మిగులుతుందో లేదో ఆలోచించము.ఇష్టం లేకపోతే ఎంత బతిమలాడినా వేలుతో కూడా ముట్టము.ఇష్టం అయినవి అడిగి మరీ చేయించుకుంటాము. అదే బయట అయితే మొహమాటపడతాము.నచ్చినా మళ్లీ అడిగి వేయించుకోము.నచ్చకపోయినా బలవంతంగా తింటాము.బాగుందని కితాబు కూడా ఇస్తాము.అమ్మ చేతి వంటలే కదా మొదట మనం తినేది.ఎవరు ఏమి పెట్టినా,అమ్మ చేసే వంటతో బేరీజు వేసుకుంటాము.అందుకనే అమ్మ అంటే నచ్చుతుంది.అమ్మ చేతి వంట నచ్చుతుంది.అందుకనే అమ్మ చేసింది మళ్లీ మళ్లీ అడిగి పెట్టించుకోని తింటాము.అందుకే మారు వడ్డించుకోకపోతే అమ్మ పైన ప్రేమలేదని,మారు వడ్డించుకుంటే అమ్మ అంటే ఇష్టమని అంటారు.